شمــــــــــــــــعی بــــرای دل مـــــــا روشــــــــــن کنیـــــد

با تشــــــکر مدیــریــت وبــلاگ

**ماه ضیافت , ماه خدا , ماه رمضان**

ادامه راه

 

عشق آن نیست که یک دل به صد یار دهی

                       عشق آن است که صد دل به یک یار دهی

 

امدم عاشق شدم دیدم دروغه

امدم دوستش داشتم بازم دیدم دروغه

منو یک بازیچه قرار داد و با تمام احساسات من بازی کرد و رفت

رفت تا در کنار کسی دیگر مزه خوشبختی را بیابد

با تمام وجودم از هر چه عشق و دوست داشتنه متنفر شدم

چه جور میشه قبول کرد کسی که ۸ سال ابراز عشق و علاقه میکرد حالا منو خیلی راحت کنار گذاشت

شما جواب منو بدهید

آواز عاشقانه ما در گلو شکست 
 حق با سکوت بود ، صدا در گلو شکست 

 ديگر دلم هواي سرودن نمي کند .

  تنها بهانه دل ما در گلو شکست .

  سر بسته ماند بغض گره خورده در دلم .

  آن گريه هاي عقده گشا در گلوشکست .

  آن روزهاي خوب که ديديم ، خواب بود .

  خوابم پريد و خاطره ها در گلو شکست .

  فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند .

  نفرين و آفرين و دعا در گلو شکست .

  تا آمدم که با تو خداحافظي کنم .

  بغضم امان نداد و خدا ... در گلو شکست

شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ ميگن

آدماي مهربون و با وفا دروغ ميگن

اونا که ميگن که تا هميشه ديوونتونن

بذار بي پرده بگم که به شما دروغ ميگن

اونا که مي آن به اين بهونه ها

که اومدن از توي شهر قشنگ قصه ها دروغ ميگن

اونا که فدات بشم تکيه کلامشون شده

به تموم آسمونا به خدا دروغ ميگن

اونا که با قسم و آيه بهت ميخوان بگن
تا قيامت نميشن ازت جدا دروغ ميگن

بگو بزار بره ديگه نياد                                بزار بره
بهش بگو دلت ديگه اونو نمي خواد         اين حرف آخره
اگه شکستن دلش از غم تو بدتره                   فکر نکن
اگه بشکنه قلب تو آروم مي گيره                  فکر نکن
اون لياقت فکر کردن و نداره                      فکر نکن
ديگه اون مال تو نيست                                 رفته    
واسش اشکاتو نريز                                     رفته
ميدونم يه روز اون دوباره مي يادش که با تو مي مونه
ولي مگه دل من بديايي که کرده به من مي ره از يادش
آه..................................................

هیچ وقت گریه نکن چون هیچ کس ارزش اشک های تو رو نداره
و کسی هم که ارزشش رو داشته باشه طاقت دیدنشو نداره!!!
در مکتب ما رسم فراموشی نیست
در مسلک ما عشق هم آغوشی نیست
مهر تو اگر به هستی ما افتاد
هرگز به سرش خیال خاموشی نیست.
تنها برای تو می نویسم برای تو که برق چشمانم را زنده می کنی
برای دستان تو که گرمای عشق را خجالت زده می کند
برای لبانت که جز ترنم محبت را نمی بوسند
برای تپش های قلبت که نبضم را به زدن وا می دارد
با توست که روز و شبم معنا دارد
تنها برای تو می نویسم
برای تو که...!!!!

تا نهان سازم از تو بار دگر

راز اين خاطر پريشان را

مي كشم بر نگاه ناز آلود

نرم و سنگين حجاب مژگان را

                                                  دل گرفتار خواهشي جانسوز

                                                   از خدا راه چاره مي جويم

                                                   پارسا وار در برابر تو

                                                   سخن از زاهد و توبه مي گويم

آه...هرگز گمان مبر كه دلم

با زبانم رفيق و همراهست

هر چه گفتم دروغ بود،دروغ

كي تو را گفتم آنچه دلخواهست

                                                   تو برايم ترانه مي خواني

                                                   سخنت جذبه اي نهان دارد

                                                   گوئيا خوابم و ترانه ي تو

                                                   از جهاني دگر نشان دارد

شايد اين را شنيده اي كه زنان

در دل «آري» و «نه» به لب دارند

ضعف خود را عيان نمي سازند

راز دار و خموش و مكارند

                                                   آه،من هم زنم،زني كه دلش

                                                   در هواي تو ميزند پر و بال

                                                  دوستت دارم اي خيال لطيف

                                                  دوستت دارم اي آرزوي محال

هر قصه یک ترانه
               هر ترانه خاطره ای دیگر
                                                هر عشق یک ترانه ی بیدار است............

....من شعر می نویسم
 تو با ترانه های عاشق من ، عاشق
تو با ترانه های تشنه ی من ، دریا
                                 بر پنج خط ساز سفر ،‌ زخمه می شوی
تو گریه می کنی
تو لحظه های شعر مرا ،‌ در خویش تجربه کرده
                   یعنی مرا در بدترین و بهترین دقایق بودن تکرار می کنی
یا با ترانه های من بر لب
                  در مصاف جلادان به مسلخ خویش می شتابی
یعنی که با منی
                      دیروز
                             امروز
                                     تا هنوز و همیشه ...

ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره اشك از چشمام جاري شد........ از اشك  

پرسيدم چرا اومدي؟؟ گفت آخه تو چشمات كسي هست كه ديگه اونجا 

جاي من نيست!

زندگی حکایت مرد یخ فروشی است که وقتی از آن سوال کردند همه را فروختی؟

گفت: نخریدند تمام شد.

 

روزگاریست

روزگاریست که حقیقت هم لباسی از دروغ بر تن کرده است
و راست راست توی خیابان راه می رود
عشق نشسته است کنار خیابان   کلاهی کشیده بر سر و دارد گدایی می کند
 و مرگ در قالب دخترکی زیبا  گلهای رز زرد می فروشد      
برای ماشین های تمدن سوت می زند در لباس افسر پلیس  زندگی   
از ترس گربه خشونت قایم شده است در هیئت گنجشکی کوچک توی سوراخی در زیرشیروانی    و شادی  
 وآدمها همان قورباغه های سرگردان مرداب تنهایی هستند
که شاد از شکار مگس های عمرشان شب تا صبح غورغور می کنند

عشق را تن پوش جانم می کنی. چتری از گل سایه بانم می کنی.

ای صدای عشق در جان و تنم آن سکوت ساکت و تنها منم.من پر از

اندوه چشمان توام آشنایی دل پریشان توام. آتش عشق تو در جان من

است.عاشقی معنای ایمان من است . کی به آرامی صدایم میکنی .از

غم دوری رهایم میکنی. ای که در عشق و صداقت نوبری . کی مرا با

خود از اینجا میبری؟

 

یکی بود یکی نبود.

یک پسر بود که عاشق یک دختر کور شده بود.

و همیشه به دختره میگفت:دوستت دارم.

یه روز دختره به پسره میگه:اگه دو تا چشم داشتم که میتونستم تورو ببینم.

برای همیشه پیشت میموندم.

بعد از مدتی یکی پیدا شد و به دخترک چشم داد و دختر تونست پسر رو ببینه.

ولی وقتی چشمش به پسره افتاد.

دید اونم کوره و ولش کرد و رفت.

تو راه که دختره داشت میرفت پسره بهش گفت:

رفتی؟خدا به همرات.ولی مراقب چشمام باش.

 

تنها درپي چراغي شبها مي رفتم.

دست هايم از ياد مشعل ها تهي شده بود.

همه ي ستاره هايم به تاريكي رفته بود.

مشت من ساقه ي خشك تپش ها را مي فشرد.

لحظه ام از طنين ريزش پيوندها پر بود.

تنها مي رفتم، مي شنوي؟ «تنها»

من از شادابي باغ زمرد كودكي براه افتاده بودم.

آيينه ها انتظار تصويرم را مي كشيدند ،

درها عبورغمناك مرا مي جستند.

ومن مي رفتم، مي رفتم تا درپايان خودم فروافتم.

ناگهان، تو از بيراهه ي لحظه ها،

ميان دو تاريكي به من پيوستي.

صداي نفس هايم با طرح بهشتي اندامت درآميخت.

همه ي تپش هايم از آن تو باد،

چهره ي به شب پيوسته.

تقدیم به همه ی دوستان

 

گفته بودی که چرا مهو تماشای منی

 آنقدر خیره که یک دم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

 

   

دلمو دادم به تو،تا(ما)بشیم

دلمو دادم به تو،تا دیگه تنها نباشم

دلمو دادم به تو،چون تو چشات دریارودیدم

دلمو دادم به تو،تاهمه وقت یارهمیشگیم باشی

دلمو دادم به تو،چون میدونم تنهام نمی زاری

دلمو دادم به تو،تا احساسم رو گم نکنم

دلمو دادم به تو،تا آرزوهام بشی

دلمو دادم به تو،تایکی بشیم

دلمو دادم به تو،تنها تو

دلمو دادم به تو،

تنها تو...

تو..

 تو مثه فصل بهاري      كه برام شادي مياري
   منم اون ابر سياهی    كه تو فصل تو مي بارم
تو مثه گلاي پونه                                        عاشق روييدن هستي
منم اون گوشه نشيني                                                             كه طلوعت و مي بينم
تو به شفافي شبنم                                       تو مثه فرشته هايي
منم اون عاشق بي دل    كه سر راهت مي شينم
                تو بزرگي توعزيزي       تو مثه  چشمه زلالي                 
منم اون حقير و مسكين                                       كه براش خيلي زيادي
تو مثه پرنده هايي                                              تو پر از عشق و وفايي
  منم اون آوازه خونی                                                            كه تو شعراش و مي دوني
خلاصه خيلي لطيفي                                    واسه دل يه تكيه گاهي
نازنين ,عزيز جونم                     تو پناه شب تاری
تو غروبم تو طلوعي    تو واسم راه عبوري
    وقتي تو پيشم بموني...

 

چــرا پرنـدة آبـي نشستـه‌اي تنـها؟

مگـر نمي‌شنوي شِكوِه‌هاي چشمم را؟

 

چگونه محو شدي در هواي باراني؟

چگونه تشنـة اشكي ولي نمي‌داني؟ 

 

ميان اين همه ابري هنوز مي‌خندي؟!

چرا بخاطرِ من چشمِ گريه مي‌بندي؟

 

به‌پاي من ننشين خسته مي‌شوي زيبا!

كه صبحِ اين شبِ سردت نمي‌رسد فردا

 

چه ساده‌اي دلِ نازك! براي اين سنگي

هنـوز چشـم‌به‌راهـي كنـارِ دل‌تنـگي

 

عروسكي‌كه به دستش چه قصّه‌ها دادم

و خواب‌هاي بلنـدي كه رفتـه از يـادم

 

به فكرِ من نرسيدي ترانـه‌ام باشي

چه آرزوي بعيدي كه خانه‌ام باشي!

 

من از تـو هيـچ نشانـي نداشتم زيـرا

كسي نـداده به من، از دلت نشاني را

 

درون كوپة تقدير مانـده‌ام تنها

شدم بِروي دو ريلت قطارِ بي‌آوا

 

طلسمِ خانة سردم شكستـه از آهي

شكسته است ولي بسته ميشود گاهي

 

شنيده‌ام‌كه تو گفتي«حكايتم خوابَست

تمام قصّـة من بي تو نقشِ بر آبَست»

 

طلاي شعرِ من از حرفِ مردمان پاكَست

دروغ است بگويم كه منّتش خاكَست

تو جزیره یه مسافرکه غریب وبی کسه

 

یه مسافرکه جزیره واسش عینِ قفسه

 

اون مسافر با نگاه اولش کارشوساخت

 

گفت با سرنوشت می جنگم ،آره جنگید ولی باخت

 

از تموم مال دنیا یه دل دریایی داشت

 

که اونم پای یه عشق پاک ورویایی گذاشت

 

آره روزای قشنگ زندگی تموم می شن

 

همیشه خوبیا پای بدیا حروم می شن

 

آسمونِ دریا رو ابرای تیره پر می کرد

 

تا اومد بجنبه دید رفته تو میدون نبرد

 

پیکر نحیف قایق که به صخره ها می خورد

 

تیکه تیکه می شدو می رفت واز غصه می مرد

 

نکنه یه وقت مسافرش به ساحل نرسه

 

بدنش به دست این موجای قاتل برسه

 

می دونی قصه کوچ ما سرانجامی نداشت

 

غیر ازاین که یه مسافر! پا تو ساحل می گذاشت

 

تو شدی مسافری که پشت دریا رو شکست

 

من شدم یه قایقی که عاقبت به گل نشست...

انگلیسی i love you

2.عربی ohebboka

3.ارمنی yes z ke sirumem

4.اسپرانتو mi amas vin

5.فرانسه je tadore

6.آلمانی ich liebe dich

7.هندی main tumse pyar k artahu

8.ایتالیایی ti amo

9.اسپانیایی te quiero

10.ترکی seni seviyorum

عاشق شدن گناه توتواین شب بی انتهاس

اسم شبو صدا نکن دراین سکوت بی سکوت

طنین آخرین نفس تا مرگ آخرین هبوط

صدا بزن اسم منو ای تو طلوع آهنین

ای وازه لبریز شده از غزل و عشق و یقین

صدا بزن اسمو باز در این غروب بی کسی

وجود تو غنیمتی ست برای من مقدسی

محبوس برگ دفترم در این شب دلواپسی

تنهایی تنها ما ندم پس کی به دادم می رسی

ترانه در حضور تو ترانه خوانده می شود

از تو باید نوشت و گفت فرشته زاده می شود

به حرمت نگاه تو غزل سروده می شود

برای تو به نام تو امید زنده میشود

برای تو نوشته ام من این ترانه را بخوان

بخوان که با تو زندهام مرا به نام من بخوان

در انجا , بر فراز كوه

دو پايم خسته از رنج دويدن

به خود گفتم : كه در اين اوج ديگر

صدايم را خدا خواهد شنيدن

 

 

به سوي ابرهاي تيره پر زد

نگاه روشن اميدوارم

ز دل فرياد كردم: كه اي خداوند

من او را دوست دارم , دوست دارم

 

 

صدايم رفت تا اعماق ظلمت

بهم زد خواب شوم اختران را

غبار الود و بيناب كوبيد

در زرين قصر اسمان را

 

 

ملائك با هزاران دست كوچك

كلون سخت سنگين را كشيدند

ز طوفان صداي بي شكيبم

به خود لرزيده, در ابري خزيدند

 

 

ستون ها همچو ماران پيچ در پيچ

درختان در مه سبزي شناور

صدايم پيكرش را شستشو داد

ز خاك ره, درون خاك كوثر

 

 

خدا در خواب رويا بار خود بود

به زير پلكها, پنهان نگاهش

صدايم رفت و با اندوه ناليد

ميان پرده هاي خوابگاهش

 

 

ولي ان پلكهاي نقره الود

دريغا, تا شحر گه بسته بودند

سبك چون گوش ماهي هاي ساحل

به روي ديده اش بنشسته بودند

 

 

صدا, صد بار نوميدانه برخاست

كه عاصي گردد و بر وي بتازد

صدا مي خواست تا با پنجه خشم

حرير خواب او را پاره سازد

 

 

صدا فرياد مي زد از سر درد:

بهم كي ريزد اين خواب طلايي؟

من اينجا تشنه يك جرعه مهر

تو انجا خفته بر تخت خدائي؟

 

 

مگر چندان تواند اوج گيرد

صدايي دردمند و محنت الود؟

چو صبح تازه از ره باز امد

صدايم از "صدا" ديگر تهي بود

 

 

ولي اينجا به سوي اسمانهاست

هنوز اين ديده اميدوارم

خدايا اين صدا را مي شناسي؟

من او را دوست دارم, دوست دارم

امشب شب اثبات عشق و بندگي ست .امشب شب چشم بستن بر آنچه به خاطرش نفس مي كشي كه نورش چشم دلت را كور نموده و چشم گشودن بر نوري كه تمامي وجودت از اوست...امشب ابراهيم در پيشگاه نزديك ترين دوستش بندگي اش را به نمايش گذاشته است و بردگي اش را. امشب به فرمان خداوند اسماعيل به چاقوي بندگي گردن مي نهد تا عشق از زمين بجوشد...ايمان گل دهد و توحيد منور گردد.....امشب فرياد لااله الاالله عرشيان تا خاك و فرياد الله اكبر خاكيان تا افلاك بلند است....امشب دعاي بندگان در محراب بندگي مستجاب خواهد شد چرا كه ابراهيم در چنين شبي برگزيده شد...امشب سيماي دلت را به سيماي دل ابراهيم (ع) نزديك كن تا تمام احساست در پيشگاهش قرباني شود و قرباني ات در درگاهش مقبول گردد.... امشب با عشق , بيش از هر وقت وضو بگير و بندگي ات را نثار درگاه مهرش كن ...باشد تو هم خليل او باشي همچون ابراهيم خليل الله

نامت چه بود ؟

آدم

فرزند ؟

من را نه مادری نه پدر، بنویس اول یتیم عالم خلقت

محل تولد ؟

 بهشت پاک

اینک محل سکونت ؟

زمین خاک

آن چیست بر گرده نهادی ؟

امانت است

قدت ؟

روزی چنان بلند که همسایه خدا ، اینک به قدر سایه بختم به روی خاک

اعضای خانواده؟

حوای خوب و پاک ، قابیل خشمناک، هابیل زیر خاک

روز تولدت ؟

در روز جمعه ای ، به گمانم که روز عشق

رنگت ؟

اینک فقط سیاه ، ز شرم چنان گناه

چشمت ؟

رنگی به رنگ بارش باران ، که ببارد ز آسمان

وزنت ؟

نه آن چنان سبک که پرم در هوای دوست ، نه آن چنان وزین که نشینم بر این زمین

جنسیت ؟

نیمی مرا در خاک ، نیم دگر خدا

شغلت ؟

در کار کشت امیدم ، به روی خاک

شاکی تو ؟

خدا

نام وکیل ؟

آن هم فقط خدا

جرمت ؟

یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین ؟

همین

حکمت ؟

تبعید در زمین

همدست در گناه ؟

حوای آشنا

ترسیده ای ؟

کمی

ز چه ؟

که شوم من اسید خاک

آیا کسی به ملاقات آمده است ؟

بلی

که ؟

گاهی فقط خدا

داری گلایه ای ؟

دیگر گلایه نه ، ولی

ولی که بود ؟

حکمی چنین ، آن هم به یک گناه!!؟

دلتنگ گشته ای ؟

زیاد

برای که ؟

تنها فقط خدا

آورده ای سند ؟

بلی

چی ؟

دو قطره اشک

داری تو ضامنی ؟

بلی

چه کس ؟

تنها کسم خدا

در آخرین دفاع ؟

می خوانمش ، چنان که اجابت کند دعا